۩۞۩๑ عاشقانه ها ๑۩۞۩

فرشید**

www.Skyangel.blogfa.com

محمد**

www.ashegooneh.blogfa.com

دلم ميخواست اونقدر بهت نزديك بودم كه هروقت دلم گرفت سرومو رو

شونه هات بزارم و يه دله سير گريه كنم آخه شونه هاي تو مطمين ترين

تكيه گاه واسه این دل عاشقه ...دلم ميخواست اونقدر بهت نزديك بودم

كه هر وقت دوست داشتم بپرم بغلت و ببوسمت ...دلم ميخواست

اونقدر بهت نزديك بودم كه هر وقت احساس ترس كردم بيام و تو منو

تو آغوشت بگيري آخه آغوش تو آرامش بخش ترينه واسه منه بي

قرار ... دلم ميخواست اونقدر بهت نزديك بودم كه اگه به مشكلي

برخوردم تو كمكم كني آخه من به جز تو كسي رو ندارم كه دلش برام

شور بزنه ... اگه نزدیک بودی اون وقت تو بغلم فشارت ميدادم اونقدر كه

با تك تك سلولهاي بدنم قاطی بشی...

من به اندازه ناديدن تو بيمارم

 و به شوق نگهت شب همه شب بيدارم

ثانيه.روز.زمان.ساعت و من دلتنگم

ديگر از هرچه دروغ است و کلک بيزارم

خسته از هرچه که بی تو به سرانجام رسيد...

 خسته از شعر و هر صحبت طوطی وارم

 گرمی وحرم حضورت بدنم را سوزاند

نکند خوابم و يارب نکند تب دارم؟

گرم صحبت شدم و هيچ نمی دانستم

گفتم تو شيرين مني ... گفتا تو فرهادي مگر؟؟؟

گفتم خرابت ميشوم ... گفتا تو آبادي مگر؟؟؟

گفتم ندادي دل به من ... گفتا تو جان دادي مگر؟؟؟

گفتم ز کويت ميروم ... گفتا تو آزادي مگر؟؟؟

گفتم فراموشم نکن ... گفتا تو در يادي مگر؟؟؟

کوچيک تر که بودم فکر می کردم بارون اشک خداست

ولی مگه خداهم گريه می کنه چرا بايد دل خدا بگيره

 دوست داشتم زير بارون قدم بزنم تا بوی خدا رو حس کنم

اشک خدا را تو يه کاسه جمع کنم تا هروقت دلم گرفت

 کمی بنوشم تا پاک و آسمانی شوم

 آسمان که خاکستری می شد دل منم ابری می شد

 حس می کرم که آدما دل خدا رو شکستند

 و يا ازياد خدا غافل شدند همه می گفتند باران رحمت خداست

 ولی حس کودکانه من می گفت

 خدا دلش از دست آدما گرفته

مرا اينگونه باور کن...

کمي تنها ،

کمي بي کس ،

کمي از يادها رفته...

خدا هم ترک ما کرده ،

خدا ديگر کجا رفته...؟!

نمي دانم مرا آيا گناهي هست..؟

که شايد هم به جرم آن ،

غريبي و جدايي هست..؟؟؟

تو هرگز دلتنگی چشمانم را ندیدی

و تصویر خاموشی قلبم را در روشنای آرزوهایت

تو فریاد سکوتم را در میان واژگان روزمره زندگی نشنیدی

تو فرصتی نداشتی

برای برداشتن سیب سرخی از دستانم

فرصتی نداشتی برای باور کردن باورهایم

جاده ها چنان تو را در خود گرفتار کرده اند

که لحظه ای توان ایستادن نداری

تو فرزند سفر بودی

و من نواده سکوت خویشتن

دیگر انتظارت را به انتظار نخواهم نشست

برو مسافر

جاده قدم های تو را دلتنگ است ...

دردهای پر التهابم را

در مزرعه ی نگاهت ، همدم خواهم کرد

و غروب های دلگیر جمعه را

به امید روزهای درپیش

به خواب خواهم سپرد

خورشید در چشمانت جاری

و ابرغمناک بهاری همسایه ات

خواهم بارید از اسمان نیلگون

تا طراوت بخشم

دل الودگی ات را...

ترکم مکن ای عشق من بی همزبانم

تنها تو یی ای نازنین آرام جانم

اینجا کسی در سینه اش رویا ندارد

دل را سپردن تا ابد معنا ندارد

سر در گریبانم کسی هم درد من نیست

از عشق جز آلودگی چیزی ندیدم

از فصل های دوستی من دل بریدم

این زندگی دیگر سرو سامان ندارد

دیگر به عشق من کسی ایمان ندارد

دیگر نمی داند که را باید صدا زد

این قلب را تا کی به طوفان بلا زد

من باغبان فصل های انتظارم

تو خوب می دانی من اینجا بی قرارم

خداوندا مرا دریاب که دیگر رو به پایانم

تمام تن شدم زخمی ز تیغ همقطارانم

خداوندا نجاتم ده از این تکرارِ تکراری

از این بیداد دشمن را بجای دوست پـنداری

هیچ با من نیست در این ویرانه ی دنیا

در این نامردی ایام ، در این غمخانه ی دنیا

هیچ با من نیست در این آغازِ بی پایان

ز راه مرگ هم برگشتم ، که مردن هم نبود آسان

همانهایی که می گفتند همیشه یار من هستند

به هنگام نیاز افسوس به رویم دیده بر بستند

کاش آسمان ميدانست درد من چيست !

کاش ميدانست نياز من چيست!

کاش ميدانست به يک قطره باران نيز قانعم....

کاش آسمان ميدانست درد مني که همان کوير خشک و بي جانم چيست!

دلم مثل کوير از محبت و عشق خشک و بي جان است ،

عاشقم ولي ، يک عاشق تنها!

يک عاشق بي کس ! عاشقي که معشوقش در کنارش نيست....

کاش دريا ميدانست کوير چيست!

راز درون دريا رويايي است محال براي همان کوير تنها!

دلم مثل کوير آرزوي ديدن دريا را دارد اما دريايي نيست تنها يک خواب است و بس!

کاش باران ميدانست معني انتظار چيست ....

مني که همان کوير تشنه و بي جانم سالهاست که انتظار يک قطره باران

را ميکشم اما افسوس که اين انتظار بيهوده است....

دوست دارم به اندزه ی پاکی قطره های اشکم

دوست دارم به اندازه اندیشیدن به تو در تنهایی

دوست دارم به اندازه سیاهی گسیرانت

دوست دارم به اندازه ی بهانه هایم برای دیدن تو

دوست دارم به اندازه ی...................

و آنگاه که به تو اندیشیدم ناگاه سکوتی در دلم شکست سکوتی که همیشه

برای داشتنش خود را از دیگران جدا می کنم برای اینکه می خواهم در خلوت

دل با تو باشم.